Zachodni lekarze, którzy zaakceptowali akupunkturę, znaleźli inne, bardziej naukowe wyjaśnienie, nie odrzucili jednak wszystkich przekonań ludzi Orientu. Ich teoria oparta jest na współczesnej znajomo ści budowy układu nerwowego. Pod skórą przebiega gęsta sieć nerwowa, której najważniejsze pasma biegną wzdłuż meridianów. a nad nimi znajdują się punkty akupunktury. Jedną z funkcji owych nerwów jest przekazywanie informacji - w postaci impulsów - o naszym samopoczuciu. Informacje te płyną z całego organizmu, a gdy dobiegają z organu, który jest chory - ku zakończeniom nawowym leżącym pod skórą wysyłane są sygnały alarmowe. Odczuwamy wówczas ból. Istnieje teoria, że ból może być przesyłany, a więc może sygnalizować schorzenie w innym miejscu ciała, niż tam, gdzie się pojawił. Na przykład ból żołądka pojawia się w skórze górnej partii brzucha oraz na odpowiadającej mu części pleców. Połączenie źródła problemu z bólem pojawiającym się w innym miejscu wyjaśnia się tym, że oba miejsca połączone są nerwami. Ciało pokryte jest prawie tysiącem punktów akupunkturowych, znajdujących się na meridianach. Wyróżnia się 12 meridianów głównych, a każdy z nich przynależy do jakiegoś organu. Linie te biegną przez główne części ciała (takie jak ręce i nogi) i kończą się na opuszkach palców u rąk lub stóp. Na przykład meridian wątroby biegnie po wewnętrznej stronie lewej nogi, od przepony brzusznej aż do palucha.